دیدار

بربلندای باور بازُفت

پرشور پیری

ایستاده چون شمایل یک اسطوره

سرودی را فریاد می کشد:

" آن جا

در انحنای پژواک

در ته دره

پرسبزه سرخ

جا گداشته ام جوانی

و اکنون هن هن کنان

اندوه تورم پیری را بالا می کشم

تا دمیدن روز بهی..."