اول سلام، بعد کلام!
سرمقاله

"آوای خاموش" امروز وطن گردی می کند.
آلبر کامو نوشته:
میهن را باید از دولت جدا کرد. می توان عاشق وطن بود بی آن که دولت را دوست داشت.

هر که هر جا باشد کوله بار ناپیدایی را بر جان به این سو و آن سو می کشاند، عطرآگین از خاطرات و خطرات، سرشار از آواهای مادرانه، عاشقانه، نگاره های چشم انداز کودکیش حتا اگر خشکساری باشد؛ یا بلندای سرسبز چسبیده به آبیِ آسمان.
میهن دوستی اگر البته دور از انسان‌گرایی جهانی باشد، دامی می شود، پاشنه ی آشیل، چشم کورِ راه نفوذ غیر.

ختم کلام امروزم این که:
ایران کهنسال، گهواره ی تمدن بشری، نه تنها شناسنامه ی چیستی من تا دم مرگ، بلکه کارت اعتباری پرافتخارم در جهان است هر جا باشم و بگویم:
I'm from Iran...Persia...
بهوش باشیم شناسنامه ی ملّی ما را نگیرند و به جای آن برگه ای از بردگی را تحویلمان دهند...

امروزِ همیشه اتان در آغوش میهنِ زرتشت و راه راستش، کوروش و منشور برابری نژادهایش، فردوسی و نگهبانی زبان پارسی، حافظ و باربدها، نیمای نوگرایی و هر آن اندیشمند فرهنگی سیاسی؛
درخشان، خوشبو و برخوردار از صلح و صفا باشد.

سه شنبه سوم شهریور ۱۴۰۵
August 25, 2026
در تلگرام، "آوای خاموش" پذیرایِ خرامش نازِ چشمان شماست🤗