http://parsnya.blogfa.com/ دریچه ای از شعر و قصه، نقد و نظر fa blogfa.com Sat, 23 May 2009 15:35:56 GMT http://parsnya.blogfa.com/post-530.aspx با تو </P> <P>با تو</P> <P>با تو</P> <P>...</P> <P> </P> Sat, 23 May 2009 15:35:56 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=530 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-530.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-529.aspx <FONT color=#0000ff size=3><STRONG>نوشته اي روي ديوار ظاهر مي شود</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>خونين</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>در آن تالاب سرد</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>غوطه مي خورد</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>كوسه اي در دام </STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>مهربان</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>...</STRONG></FONT></P> Wed, 20 May 2009 08:23:39 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=529 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-529.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-528.aspx <FONT color=#ff0000 size=4>هیولا حیوانی انسانی است که نام ها را محو می کند...</FONT></P> <P><IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/24.gif"></P> Tue, 19 May 2009 14:18:47 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=528 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-528.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-527.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>ديگه نمي ري اون جا... فهميدي؟</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>جوابي ندادم. نشست دوباره به تماشا.</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>بابام لبخندي زد. فك هايش دوباره روي هم قفل شد. او فقط هر وخت مي خواد پيامي بده دهن باز مي كنه... </STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>مادرم رفت و با سيني قاچ هاي هندوانه برگشت : صورتي پر رنگ چون گونه هاي نازنين و مكعب سپيد پنير و گرده هاي برشته ي نان كه خودش روي پشت بام مي پخت ... لقمه اي برايم گرفت تا خوردن را شروع كنم...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>نمي دانم شما تا حالا كه داريد اين حرفاي منو مي خونيد هندونه رسيده و پنير ليقوان با نون گرمي ماماني خوردين... اگه مزه ي اين خوراكي بهشتي را نچشيدين همه ي عمرتون ناقص و ناتمومه...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>قاچ هندوانه اما در دستان بلورين نازنين آن هم در  خاموشي كبوترخانه بي حضور هيچ كس لذت بخشه...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>شامم را با اشتاهاي سيري ناپذير تموم كردم...  برادرم با كنجكاوي و احساس مسئوليت تمام به نمايش محاكمه قاتل چشم دوخته بود. بابا انگار همه چيز را مي داند پوزخند مي زد  و مامان بقاياي پنير و نان و هندوانه را مي خورد...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>از ديوارهاي دادگاه  سياله هاي عجيبي فرو مي چكيد.</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>دستان بريده ي مقتول روي ميز سياه قرار داشت. حلقه زيبايي در يكي از انگشتان مي درخشيد...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>Instinct…inspiring behavior to kill somebody else, as your  fellow creature….Why did you kill him?</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>It’s my duty sir…</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>Don’t you believe that all wild animals are kind to each other? DO they eat the flesh of their own kind?</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>DROP….</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>BLEEDING…</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>ROPE…</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>A BLUNT knife bothers to kill easily…</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl align=center><STRONG><FONT color=#0000ff size=3> </FONT><FONT color=#0000ff size=3> </FONT></STRONG></P> <P dir=rtl align=center><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>********************************************************************************************………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………********************************………………………………………………………***********************……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………**********************************************************************************************************…………………………………………****************************************************************************************************************************************************…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</STRONG></FONT></P> Mon, 18 May 2009 15:28:25 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=527 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-527.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-526.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>ديگه نمي ري اون جا... فهميدي؟</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>جوابي ندادم. نشست دوباره به تماشا.</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>بابام لبخندي زد. فك هايش دوباره روي هم قفل شد. او فقط هر وخت مي خواد پيامي بده دهن باز مي كنه... </FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>مادرم رفت و با سيني قاچ هاي هندوانه برگشت : صورتي پر رنگ چون گونه هاي نازنين و مكعب سپيد پنير و گرده هاي برشته ي نان كه خودش روي پشت بام مي پخت ... لقمه اي برايم گرفت تا خوردن را شروع كنم...</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>نمي دانم شما تا حالا كه داريد اين حرفاي منو مي خونيد هندونه رسيده و پنير ليقوان با نون گرم ماماني خوردين... اگه مزه ي اين خوراكي بهشتي را نچشيدين همه ي عمرتون ناقص و ناتمومه...</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>قاچ هندوانه اما در دستان بلورين نازنين آن هم در  خاموشي كبوترخانه بي حضور هيچ كس لذت بخشه...</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>شامم را با اشتاهاي سيري ناپذير تموم كردم...  برادرم با كنجكاوي و احساس مسئوليت تمام به نمايش محاكمه قاتل چشم دوخته بود. بابا انگار همه چيز را مي داند پوزخند مي زد  و مامان بقاياي پنير و نان و هندوانه را مي خورد...</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>از ديوارهاي دادگاه  سياله هاي عجيبي فرو مي چكيد.</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff size=3>دستان بريده ي مقتول روي ميز سياه قرار داشت. حلقه زيبايي در يكي از انگشتان مي درخشيد...</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr><STRONG><FONT color=#ff0000 size=3>Instinct…inspiring behavior to kill somebody else, as your  fellow creature….Why did you kill him?</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl align=left><FONT color=#ff0000 size=3>It’s my duty sir…</FONT></P> <P dir=ltr><FONT color=#ff0000 size=3> </FONT></P> <P dir=ltr><STRONG><FONT color=#ff0000 size=3>Don’t you believe that all wild animals are kind to each other? DO they eat the flesh of their own kind?</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr><STRONG><FONT color=#ff0000 size=3>DROP….</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr><STRONG><FONT color=#ff0000 size=3>BLEEDING…</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr><STRONG><FONT color=#ff0000 size=3>ROPE…</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr><STRONG><FONT color=#ff0000 size=3>A BLUNT knife bothers to kill easily…</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr><STRONG><FONT color=#ff0000 size=3>********************************************************************************************………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………********************************………………………………………………………***********************……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………**********************************************************************************************************…………………………………………****************************************************************************************************************************************************…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><FONT color=#ff0000 size=3> ادامه دارد</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ff0000 size=3><IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/24.gif"></FONT></P> <P dir=rtl> </P> Mon, 18 May 2009 10:37:58 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=526 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-526.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-525.aspx <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>مادر آمده بود از يخچال ليوان شير را بردارد با كپسول هاي گنده ي لونا سفالاكسين تا به زور بچپاند در دهان قفل مانده ي بابا...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4> چشمش كه به من افتاد ايستاد و لبخندي زد تلخ و بعد تصويرش از قاب پنجره ي آشپزخانه محو شد و صدايش آهسته از پشت در به گوشم خورد و من آروم گفتم مامان و او در را كه باز كرد و منو بغل زد به داخل و بعد بوسم كه مي كرد پرسيد درسش دادي و من فقط سر تكون دادم و او چاقو برداشت و دسته هاي پلاستيك را بريد و انگشتام را آزاد كرد...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>يك مرتبه بابام سر و صدا را كه شنيد ناليد:</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>چه خبره اونجا؟ كجايي تو امليانوزاپاتا؟! اين پسر اومد آخرش؟ كجاس؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>و من به جاي مامان جواب دادم: اينجام بابا... </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>و برادرم كه شنيد فرياد كشيد: اومد؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>و من دويدم به سويش كه نيايد و پلاستيك و تكه هاي گوشت قربوني را نبينه و بلند جواب دادم: اومدم...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4> او با همان پيشاني پر از چروك و نگاه اخم به من حمله آورد:</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>باز هم رفتي سلطنت آباد و خونه ي خون خور؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4> و بابام سرش را از رو بالش  بلند كرد و گفت: </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>نگو سلطنت آباد بگو لعنت آباد! و زد زير خنده... با دهن بي دندون...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>و اونا هيچ نمي دونستند كه من فقط برا خاطر نگاه <FONT color=#ff9933><STRONG>نازنين</STRONG></FONT> مي رم اونجا و عطر ليمويي كه دستاش ميده و اون بالاخونه ي خلوت و حوض گوشه حياطشون...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#cc3366><STRONG>ادامه دارد...</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl> <IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/24.gif"></P> Sun, 17 May 2009 10:38:21 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=525 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-525.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-524.aspx <FONT color=#0000ff size=4>رفتم و رفتم... </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>سر پايين و جوي خون...فرار درخت ها  كه از كناره ي پنجره ي اتوبوس سرك مي كشيدند.. از خيابان هاي شلوغ صداي هياهو و بوق مي آمد و بوي روغن سوخته كه دماغ را به خارش مي انداخت...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>وختي با مادر مي رفتيم بازار نمي خواستم از راسته ي قصاب ها با آن  جمجمه هاي پاك شده و جنين هاي بره ها و جگرهاي گر گرفته و تكه هاي دنده و راسته و پاهاي بريده و چنگال هاي خميده ي پرنده ها بگذرم...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>ساعت از تاريكي شبانگاه بود و من هراسان و تشنه دو ايستگاه مانده به محله امان از اتوبوس پريدم پايين... دسته ي پلاستيك  چسبيده بود به انگشتانم و ردم را قطره ها دنبال مي كردند...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>دم خانه كه رسيدم نمي خواستم زنگ بزنم و برادرم منو ببينه و داد بكشه و مامان ناراحت بشه و بغض را در ته چشمانش ببينم و شب ها خواب جزغاله شدن اونو ببينم... از ديوار خودمو گربه وار كشاندم بالا... و وختي گربه امان – پشمك منو ديد دمش سيخ شد و  كمرش قوز كرد بالا و زد به فرار ؛ هراسان لاي شمشادها...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>و من رفتم جلوتر تا از پنجره نگاهي بيندازم به درون و برادرم را ببينم اخمو در حال تماشاي تلويزيون و پدرم را هم چنان درازكش در بستر مرگ...</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff size=4>مادر را كه نمي ديدم  رفتم پشت پنجره ي آشپزخانه...</FONT></P> <P dir=rtl>ادامه دارد...</P> <P dir=rtl><IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/24.gif"></P> Sat, 16 May 2009 15:19:11 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=524 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-524.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-523.aspx <FONT color=#0000ff size=3><STRONG>روز اول كه مي خواستم برگردم خونه يارو صدام زد.</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>نازنين رفته بود داخل اتاقش و من بايد خودم را مي رسوندم به اتوبوس...از بيرون بوي بارون مي اومد ...</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>صداي تيك تاك ستاره ي اتاق نازنين را مي شنيدم...</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>- واسا پسر جون!</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>ايستادم.</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>يارو پلاستيك دسته داري را به دستم داد: پر از لكه هاي سرخ. سنگين...</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>بوي شور <FONT color=#ff0000>خون</FONT> حالم را به هم زد.</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>- اينو ببر خونه تون... قربونيه... بده ننه ت...</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>ترس ... دهن خشك... لرزش...</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>در اتوبوس همه نگاهم مي كردند. و زني كه پا به ماه بود افتاد به استفراغ...</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>سرم را كه پايين گرفتم جوي <FONT color=#ff0000>خون</FONT> را ديدم زير پاهام راه افتاده...</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=3><STRONG>ادامه دارد...</STRONG></FONT></P> <P><IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/24.gif"></P> Fri, 15 May 2009 10:21:57 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=523 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-523.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-522.aspx <STRONG><FONT color=#0000ff size=4>انگشتان هنوز تپش زندگی داشت.</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>کسی از آن سوی دالان درندشت فریاد می کشید...</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>ایز؟</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>از/ </FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>تو  بی ار نات تو بی..این هم پرسشی است.</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>نازنین که بلند شد برود و از آشپزخانه توت فرنگی های وحشی را کش برود و آن ها را یکی یکی ببلعد و دوباره از من </FONT></STRONG></P> <P dir=ltr align=left><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>...asking the way people try to make their life negative or introgaive, a giant guy rushed into the room:</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr align=left><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>- who let you stay here?</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr align=left><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>- mom..</FONT></STRONG></P> <P align=right><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>مچ دست او نمی دانم حنا بسته بود یا خون آلود...</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr align=left><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>- who's this boy?</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl align=right><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>نازنین من من کنان جواب داد:  دبیر انگلیسی...</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl align=right><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>و این غول بی شاخ و دم نگاهی هراس بر انگیز به من انداخت.</FONT></STRONG></P> <P dir=ltr align=left><STRONG><FONT color=#0000ff size=4>and I remerered his name...</FONT></STRONG></P> <P align=left><IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/24.gif"></P> Thu, 14 May 2009 17:06:35 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=522 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-522.aspx http://parsnya.blogfa.com/post-521.aspx <FONT color=#0000ff size=4>با بهترین درودها</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>...هنوز در راهم...</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>تمام این مدت به گشتن و رفتن در برهوت خود گذشت...مرا دریاب!</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>همه ی آن  سوته دلان که بخش نخست " کوسه در حوض" را خوانده اند و نامه ها ی بی کاغذ فرستاده اند رهایم نکرده اند...پرسش ها و شک ها...</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>از فردا داستان را پی می گیرم. اما ناگفته نماند که همه ی آن چه را ماه ها بر روی آوندهای الکترونیکی ذخیره کرده بودم نقش هوا شد...پرید... حالا باید از پستوی ذهن کلاف روایت ها را بیرون بکشم...</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>و به فرزانه خانوم و ذهن زیبایش درود می فرستم...</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>یانگوم ولایت بخیتاری را با آن همه کنگر و ریواس و دوغ به خدا می سپارم...</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>و دیگر آن که:</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>درخت </FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>باد</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>و بیقراری این دستان تنها...</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>بوسه و آسمان</FONT></P> <P><FONT color=#0000ff size=4>نثار دوستان...</FONT></P> <P><IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/39.gif"></P> Tue, 12 May 2009 18:41:04 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parsnya&postid=521 parsnya http://parsnya.blogfa.com/post-521.aspx