یک)

مردم هنگام رو آوری به دگرگونی های ناگزیر اجتماعی، بیشتر از همه و البته نامحسوس تر و بیان ناشدنی تر در پی تخریب بیماری های اخلاقی و عادت های مخرب هم چون دروغ گویی، تن پروری، تحقیر کرامات انسانی و ظهور مستبدان ریز و درشت هستند.

آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست

عالمی دیگر بباید ساخت ، وز نو آدمی (حافظ)

ایرانیان متعهد و هوشیار، در این راستای انسانی است که پیش آمده اند و  طرح های نو درافکنده اند.

... چرخ برهم زنم ار جز به مرادم گردد!

 دو)

ایران از چشم بیگانگان

انتقال فرهنگ‌

فرهنگ (آداب) بومي و محلي هميشه از دودمان های  پيشين به سلسله بعدي منتقل مي‌شد. فرهنگ و آداب بومي ايرانيان به امويان عرب و عباسيان انتقال يافت... و از آن عباسيان به ترتيب ديلميان، به سلجوقيان و از آنها به مماليك مصر و از آنان به تاتارهاي عراقين رسيد.

ابن خلدون

‌



غذاي ايراني‌

ايرانيان در خوردن غذا از قاشق و چنگال استفاده نمي‌كنند و فقط غذاهاي آبكي را با قاشق مي‌خورند. ظروف غذاي ايراني ها معمولا چيني، سفالي يا مسي است؛ چون شرع اسلام استعمال ظروف سيمين و زرين را حرام و منع نموده است، فقط پادشاهان غذا را در ظرف هاي طلايي صرف مي‌كنند.بیشتر  ايراني ها بسيار مقتصدند. صبحانه غالب آنها <حاضری>  نان و ماست را شامل می شود. فروشندگان دوره‌گرد ماست را در مشك ها به فروش مي‌رسانند. صرف ميوه نيز در سر صبحانه متداول است.بیشتر اوقات غذاي شام و ناهار ايرانيان برنج است كه آن را پلو مي‌گويند. ثروتمندان اين غذا را با گوشت بريان مي‌خورند و در هنگام ناهار یا شام از انواع ترشيها و مرباها نيز استفاده مي‌كنند.

در منازل اعيان گاهي يك بره يا يك گوسفند را يكپارچه مي‌پزند و در ديس بزرگي  پر از روغن وسط سفره قرار مي‌دهند؛ اما فقرا و مردم بي‌بضاعت غالباً براي خود خوراکی های مختصری  از مغازه‌هاي اغذيه فروشي تهيه مي‌كنند؛ زيرا وسايل سوخت و هيزم در اصفهان [پايتخت صفوي] سخت كمياب و گران است.

جملي كارري، جهانگرد ايتاليايي (1694 م)

ماهيت ادب‌

يكي از دبيران مأمون به خليفه عباسي درباره ماهيت ادب مي‌گويد: فنون ادب ده تاست: سه شهرجاني، سه انوشرواني، سه عربي و يكي از همه بالاتر است. اما فنون شهرجاني كه خاص بزرگان ايراني است: عود نواختن، شطرنج باختن و چوگان‌بازي است؛ و فنون نوشرواني طب است و رياضيات و مهارتهاي سواركاري؛ و فنون عربي شعر است و علم انساب و تاريخ، و آن يكي كه از همه بالاتر است، داستان سرايي و گفتگوهاي شبانه و امثال سخنان متداول در مجالس ديد و بازديد است.

ك.ا.باسورث‌

بهشت كوهنوردان‌

ارتفاع دماوند دقيقاً معلوم نيست. با اين همه نبايد بلندي آن كمتر از 6500 متر باشد؛ ولي ايراني ها با تواضع تمام ارتفاع كوه را در حدود 30هزار متر مي دانند! به اعتقاد آنها فقط رستم بر قله اين كوه كه كوهستان مقدس و مادر تمامي كوههاي عالم بوده، پا گذاشته است. گرداگرد دماوند ديوها اقامت دارند و ستارگان هفت صور فلكي به دور آن مي‌چرخند! كشتي نوح با قله اين كوه  که منبع روشنايي، سرچشمه آب ها و گهواره همه مردم روي زمين  بوده، برخورد  کرد و متوقف شد. جشن باشكوهي به مناسبت پيروزي فريدون برضحاك در دهكده مجاور اين كوهستان همه ساله برگزار مي‌شود. ، دماوند مانند كوه آرارات نيز كليه داستانهاي مربوط به تكوين عالم و سنت هاي افسانه‌اي نژاد كهنسال آسيايي را يكجا در خود جمع و متمركز كرده است. ايران بهشت كوهنوردان است . زماني كه راه‌آهن، تهران را به اروپا وصل كند، بدون شك دماوندِ با شكوه، كعبه كوهنوردان بي باك محسوب خواهد شد.

ارنست اورسل، جهانگرد بلژيكي (1882)

‌سه)

شیطان و شاعر (بخش سوم)

دستان لرزان شاعر و چشمان بی فروغش که در آن ها کور سوی امیدی  پِت و پت فرو می مرد، تنها نشانه های هویت هستی او بودند.

شیطان ترانه ای خوش را زمزمه کرد:

خوش است لحظه ای که یار در کنار باشد

باده به کام و دست، زلف را به کار باشد

...!

شاعر آهی کشید.

-     کجاست لیلی من؟

از اندرون آشفته اش ندایی بیرون جهید:

-     ای ساده، یاوه چرا می بافی؟ یار! کجاوه ی لیلی و شیرین  را در بازارهای شام  دنیا به حراج برده اند...

سر برآورد. شیطان دستش را به سوی او دراز کرده بود...

-     ای حکیم! فرزانه و مصلح ! دفتر سروده های دلت را به من بنما تا جام جهان بین را نثارت کنم، مفت!

شاعر مردد ماند و شیطان دفتر خیس را  از سینه ی  او ربود...

ادامه دارد

*

*
*

آدینه ی خوشی داشته باشید...

در ميان بيابان هاي بينابين

در گوشه اي از سرزميني ديگر

پشت ميزي براق

نشسته

غريبه اي بي نام

چون يك عدد

تك

بي معنا

نا آشنا به چشم جماعت

گم در  گردبادهايي از واژه ها

خيابان داغ و خشك را پشت سر مي گذارم.

از يك پارك خلوت مي گذرم. گنجشك گُشنه اي مرا با نگراني مي نگرد.

هر روز همين طوره.

وارد توالت عمومي مي شوم. احساس مي كنم بايد همين جا باشد. ب

وي تند آمونياك بيني ام را مي آزارد. صداي خش و خشي مي آيد.

در پوسيده را هل مي دهم تو. به سختي باز مي شود. از لاي تاريك و متعفن جواني بي حركت را مي بينم كه چمباتمه زدهسنكوب كرده، چشمان كاملن باز مرده اي دارد...

مي دوم بيرون. مي گريزم.

بر مي گردم دوباره به خيابان.

جمعيت خاموش بر پسزمينه اي كدر پيش مي رود.

كجاست؟

- آقا شما مردي را نديد كه از اين جا تنها گذشت؟

- اون مرده لخت كه پرنده اي روي شانه اش شيهه مي كشيد؟

- نه آقا! همون آقا كه پا نداشت...

- خُب همن را ميگم.. اون رفت اون طرف...

- كله هم داشت؟

- نه!

به اتاقم كه پناه مي برم... در آيينه لكه ي محوي موج بر مي دارد و به من زل مي زند...

که

خالی از هر گونه خبر

فریادها در لابلایشان جاریست

کلمه های گرگرفته

عبارات و عربده ها

و

آن سوی باغ های خیالاتتان

کسانی

در سکوت

نعش واژه های شهید را به دوش می برند

تا در  ملتقای ستاره و زمین

در پای درخت

به خاک بسپارند...

...

اصفهان بودیم و آن بوی گم و آشنای باستانیت فرهنگی... رد گم مانده ی ناخودآگاه جمعی ایرانی.

...در پی این میراث پارسی می گشتم.

زاینده رود لب خشک بود و چهار باغ و "مادی" ها این نهرهای بجامانده از صناعتکاری گل و گیاه و کشاورزی چند هزارساله ی ایرانی ... و ما مسیر  بوی عاطفه ی کهنه را گرفتیم و هی رفتیم...

پسینگاه، ناهار پنیر اصفهانی خوردیم و نان سبزی دار خشکه و خوشمزه با انگور...

همراه من که زنی بسیار فرهیخته و مهربان و بی شیله پیله بود، پیشنهاد رفتن به کلیسای "وانک" جلفای اصفهان را داد. چرتی سمج چشمای خسته ام  را خط می کشید...

 برخاستیم و راه افتادیم.

بوی ورم انگور می آمد.  عطر لیموی زنانگی از لای شاخ و برگ سپیدارها سرک می کشید.

شهر همه خط بود: راستای کوچه های هنوز صمیمی مانده پیرامون میدان نقش جهان و ارتفاع لایتنای گلدسته های اذان و  دایره های گنبد...

و آنک خنکای مهربانی و صداقت کلیسای "وانک"...  زاده ی 1664 میلادی، یعنی  اواخر سده ی هفدهم .. ناقوس ها وشمایل... رنگ های کهنه به رازآلودگی رویا...

بانوی دانا و امید بخش همراهم برگه ی ورودی  بازدید از کلیسا را برایم

می خواند:

هم اکنون پس از 400 سال ، کلیسای وانک رسالت تاریخی خویش را به عنوان گواه همزیستی مسالمت آمیز و میراث فرهنگی جماعت ارمنی ادامه می دهد...

...

در موزه ی این کلیسا، دختری ارمن که گویش پارسی دلنشین و سرشار از صداقتی دوست داشتنی دارد، در  واکنش به درخواست من که از او می خواهم متن نامه ی "یپرم خان" ارمنی به همسرش "آناهید" را برایمان به پارسی برگرداند، لبخندی می زند و می خواند. آن چنان با د قت واژه ها را تکرار می کند که از لابلای حس تعریف ناپذیر صدایش تمام مفهوم عشق را احساس می کنیم....

او سرانجام، چنین چکیده و چابک، صدای سردار فدایی حاکمیت  قانون در دوره مشروطه خواهی را به گوش جان ما اکنونیان می رساند:

آناهید جان!

نامه ات را همراه با زنجیر ساعتی که برایم هدیه دادی تحویل گرفتم.

احتیاجی به آن نبود. تو خودت عزیز جانم به پول آن بیشتر از من نیاز داشتی.

اگر کمی دیر آمدم، بی تابی نکن. قرار است بروم تنکابن.

فقط نیاز به دارو دارم...

از دور می بوسمت...

یپرم تو

همین امروز در بیابان برهوت بی رحمی از شهر...

 یک

داخل یکی از این صف ها، پس از چند ساعت انتظار، وختی  نوبت به ننه رضا رسید - عرق کرده و تشنه و هراسان؛ مأمور ترش کرده ی اخموی پشمالو که آن سوتر در آکواریوم خود زیر قابی بلند بالا لمیده و داشت از نسیم خنک کولر حظی وافر می برد، با صدای تو دماغی آن چنان که برده داری از کنیز خود، پرسید:

- اسمت... اسمت چیه؟

- نامم؟

- ها... اسمت چیه... وخت ندارم... زودی باش... اسمت را بگو...نفر بعدی...

چشم های نقطه وار بی فروغش به صفحه ی نمایش رایانه ی تخت روبرویش خیره ماند.

پیرزن که دیگر نایی نداشت، دست پاچه دور و  برش را وارسی کرد و از من که پشت سرش بودم، پرسید:

-       نام من چیه... بیا نگاه کن... ببین نام چیه...

در انبوه برگه های داغ و خیس در پی نام او گشتم و گشتم...

جانور پشمالوی اخموی ترش کرده، انگار که فحشی نصیب ما کرده باشد، نگاه غیض آلودی انداخت،برخاست و اخ و تف کنان رفت رو به سوی مستراح.

پيمان ها ي از ياد رفته كدامند؟

بهار هر ساله

درستكار و پر بار

بر سر ميعادگاه نوروز

مي پرسدمان:

تا كي بي خبر از خود

از خواب رخوت برخيز

تو هم گُلخندي از لبان خويش

كن

نثار اين پژمرده باغ...

*

*

*

دوستان! به ميمنت امروز شنبه كه روز "گل و گياه " است، غزل

باز بنفشه رسيد جانب سوسن دوتا

باز گل لعل پوش، مي بدراند قبا

...

را به ياد زيبايي هاي از ياد رفته زمزمه كنيد.

و يادمان باشد كه حافظ، اين ضمير ناخودآگاه ايراني؛ هشدارمان مي دهد كه:

چه جورها كه كشيدند بلبلان از دي

به بوي آن كه

دگر

نوبهار

باز آيد...

كمتر از 9 روز بيشتر از بهار نمانده...

پيشتر در همين كُنج نوشتم كه:

نوروز ميعادگاه پيمان هاي روز بهي است كه همه ساله مادر زمين آن ها را به ياد ما مي آورد.

پيام بهار را باور كنيم.

بخش دوم  "شاعر و شيطان"

شاعر مي لرزيد. نه از ترس. سرما و گرسنگي بر پيكر نحيفش چنگال مي كشيد و جانش را خراش مي داد.

قهقهه اي او را به خود آورد.

-        دستت را به من بده برادر! امشب تو  را من ميزبانم، با افتخار تمام مي گويم...

در چاله هاي گود چشمان شاعر در پي آن اخگران گران بهاي آگاهي مي گشت.

رعدي نبود و  آسمان در سياهي يكدستي شناور.

دست سرد و پشم آلود، انگشتان داغ شاعر را فشرد.

-        خانه من در آن سوست... گرماي باده و رايحه ي مادينگان در اختيار... و خورشت از هر گواره اي پسند تو!

شاعر ناباور و هراسان بي آن كه خود بخواهد، به اراده پاها ؛ شانه به شانه ي او راه افتاد...

صدايي شوم در فضاي سرد و سياه طنين انداخت. شاعر ندانست كه اين آيا از خنده هاي تمسخر آميز شيطان است يا بغض آسمان...

ادامه دارد...

 *

چند دريچه رو به باغ سبز دانايي

-  آن همه گويد امروز مرا بد دين         كه به جز نام نداند ز مسلماني   ناصر خسرو

- ... همه ي روان شناسان متفقأ بر اين قولند كه در شرايط عادي ميان دو غريزه خوردن و توليد مثل يك نوع رقابت و مسابقه وجود دارد: هر بار كه زمينه براي ارضاي يكي از اين دو غريزه كم مي شود، غريزه ي ديگر به جنب و جوش مي آيد.

كتاب "انسان گرسنه" ، خوزوئه دوكاسترو

-         جهل جاهل خودكشى تدريجى است.

خواجه عبدالله انصارى

-        چيني ها مي گويند كه خوراك بايد در سه چيز عالي باشد: مزه، بو و رنگ.

پابلو نرودا، خاطرات

-        ايمان راستين در كردار آشكار است و ريا در گفتار بي كردار...

روراپا

 ***

گشتي در خبرهاي آخر هفته

پنج عدد سكه‌ي نقره‌ي متعلق به دوران صفويه كه به‌وسيله‌ي شاه‌سلطان حسين ضرب شده و در صندوق صدقات انداخته شده بودند، توسط معاونت مشاركت‌هاي مردمي كميته‌ي امداد امام خميني (ره) به سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان تهران اهدا شدند.

هم‌زمان تعداد 16 عدد سكه‌ي نقره و مس (فلوس) كه به دوران اشكاني، ساساني، قرون اوليه‌ي اسلام و صفويه مربوط بودند نيز توسط كلانتري 117 جواديه در تهران كشف و تحويل اين سازمان شدند.

مسوول پروژه حمايت از كودكان يونيسف:
دو ميليون كودك در جنگ‌هاي دهه اخير كشته شده‌اند
دختران و زنان، قرباني سلاح‌ جنسي در جنگ‌ها هستند

چنگيز آيتماتوف - مشهورترين نويسنده‌ي قرقيزستان - كه از او به عنوان يكي از نامزدهاي دريافت جايزه‌ي نوبل ادبيات امسال نام ‌برده مي‌شد، روز گذشته (سه‌شنبه، 21 خرداد) در سن 79سالگي در برلين درگذشت

آيتماتوف كه متولد 12 دسامبر سال 1928 در روستايي در قرقيزستان بود، در حكومت شوروي سابق، جوايز ادبي متعددي را به‌دست آورد و از ديپلمات‌هاي ارشد شوروي سابق محسوب مي‌شد.

آيتماتوف از روز شانزدهم مي به علت نارسايي كليوي در بيمارستان بستري شده بود، تا اين‌كه ديروز وضعيت جسماني او روبه وخامت گذاشت.

او به دو زبان روسي و قرقيزستاني كتاب‌هاي خود را مي‌نوشت و آثارش به بيش از 150 زبان جهان ترجمه شده و تاكنون 40 ميليون نسخه از كتاب‌هايش در سرتاسر جهان به فروش رفته‌اند.

او همچنين به عنوان سفير قرقيزستان در چندين كشور اروپايي، ناتو و يونسكو منصوب شده بود.

خبرگزاري ريانووستي روسيه به نقل از سخنگوي اين نويسنده‌ي‌ سرشناس اعلام كرد، مراسم تدفين آيماتوف به احتمال فراوان، روز شنبه در بيشكك - پايتخت قرقيزستان - برگزار خواهد شد. در همين زمينه، كميته‌ي ملي ويژه‌اي براي برگزاري هرچه بهتر مراسم تدفين آيتماتوف تشكيل مي‌شود كه احتمالا رييس‌جمهور قرقيزستان، خود رياست آن را برعهده مي‌گيرد.

از جمله معروف‌ترين كتاب‌هاي آيتماتوف به «روزي كه بيش از صد سال طول كشيد» و «جميله» مي‌توان اشاره كرد. محوريت اصلي كتاب‌هاي اين نويسنده را افسانه‌هاي عامه‌پسند و داستان‌هاي مردمي تشكيل مي‌دهند.

آژانس عالي تاريخ، زبان و فرهنگ آتاتورك تركيه، اوايل امسال با اعتقاد به اصليت ترك آيتماتوف، كميته‌ي‌ ويژه‌اي را براي نامزدي او در نوبل ادبيات تشكيل داده بود. همچنين دولت قرقيزستان سال 2008 را به‌عنوان «سال آيتماتوف» نام‌گذاري كرده بود.

اين نويسنده در سال 1963 براي كتاب «جميله» جايزه‌ي لنين را دريافت كرد و پس از آن، براي كتاب «بدرود گلساري» جايزه‌ي ملي كشورش را كسب كرد.

از ديگر كتاب‌هاي آيتماتوف به «صعود به كوه فوجي» (1973)، «كشتي سفيد» (1970)، «داستان‌هايي از جلگه‌ها و كوه‌ها» (1963) و «اولين معلم» (1962) مي‌توان اشاره كرد. آخرين كتاب اين نويسنده در سال 1988 با عنوان «داربست» منتشر شده است.

دبير شوراي فرهنگ عمومي کشور:

سياست هاي بسط و گسترش شادي هاي اجتماعي تدوين مي شود.

دبير شوراي فرهنگ عمومي کشور ("منصور واعظي  )از تدوين سياست هاي بسط و گسترش شادي هاي اجتماعي به عنوان يکي از محورهاي کاري اين شورا در سال جاري خبر داد.

دولت به منظور اجراى طرح هاى ساماندهى بازار، تقويت و كنترل بازرسى و نظارت بر قيمت و توزيع كالا ها و خدمات، ۴۰۰ ميليارد ريال به وزارت بازرگانى اختصاص داد.

روزنامه‌ «واشنگتن پست» در گزارشي با اشاره به سفر اخير برنده آمريكايي جايزه نوبل فيزيك 1976 به ايران و استقبال گرم دانشجويان از وي در تحليل روند گسترش روزافزون فعاليت‌هاي علمي و تحقيقاتي در ايران، اين حركت را در راستاي تلاش گسترده كشورمان براي ارتقا در حوزه‌هاي فن‌آوري و رسيدن به جايگاه يكي از پيشرفته‌ترين كشورهاي جهان عنوان كرد.

 ويليام چيتيك - عرفان‌پژوه آمريكايي - امروز (چهارشنبه، 22 خرداد) در مؤسسه‌ي پژوهشي حكمت و فلسفه‌ي ايران با موضوع «قلب فلسفه‌ي اسلامي؛ جست‌وجوي معرفت نفس در آموزه‌هاي باباافضل كاشاني» سخنراني كرد.

هنرمندان نقاش برگزار مي کنند:

نمايشگاهي به رنگ عشق در حمايت از کودکان سرطاني

Entre les murs

 در ميان ديوارها يا «كلاس» فيلمى كه در جشنواره اخير كن فرانسه جايزه نخست را سهم خود و كشور ميزبان مهمترين فستيوال سينماى دنيا كرد، بر اساس يك رمان و اتوبيوگرافى از فرانسوا بگودو نويسنده فرانسوى ساخته شده و اتفاقات آن در يك دبيرستان در پاريس مى گذرد.
اين فيلم را لوران كانتت فرانسوى كارگردانى كرده و آنچه باعث شد نخل طلا را ببرد و در ميان ۲۲ فيلم حاضر در بخش مسابقه شصت و يكمين دوره برپايى جشنواره كن برترين شناخته شود، تم واقع گرايانه آن و به تصوير كشيدن تنش هاى كلاس هاى درس و فشارهاى روحى اى است كه به معلمان وارد مى شود و دشوارى هايى است كه پيوسته متحمل مى شوند. كانتت كه اين فيلم را با مشتى بازيگر جوان و كم تجربه ساخته است، مى گويد: «ما بايد كارى را رو مى كرديم كه نشانگر جامعه فرانسه و شرايط آن باشد. جامعه اى پيچيده و چند فرهنگى و داراى چهره ها و حالات مختلف و سرشار از مليت ها و ايده هاى متفاوت.
بديهى است كه برخورد اين همه ايده با يكديگر مسائلى را موجب شود و تشنج هايى به وجود آيد كه ما از نشان دادن آن هيچ ابايى نداشته ايم.»
شايد پيروزى «كلاس» در «كن ۲۰۰۸» واقعه اى دور از انتظار نبوده باشد، زيرا شون پن رئيس مشهور هيأت ژورى جشنواره امسال متذكر شده بود برنده امسال كسى خواهد بود كه كارى را ارائه كند كه دلمشغولى هاى كنونى دنيا و دغدغه هاى جهان فعلى را در بر داشته و از زمان حاضر و مسائل با ارزش و عميق آن بگويد و فرض اين است كه «كلاس» چنين كرده و از مشكلات اجتماعى و تحصيلى كنونى دنيا گفته است. جشنواره امسال كن مثل اكثر ادوار اخير اين گردهمايى محل ادغام فيلم هاى موج نو و اجتماعى و معناگرا از اروپا با برخى كارهاى پرزرق و برق هاليوود بود، اما در پايان باز سينماى غنى تر اروپا بر سينماى «فرم و قالب» امريكا كه مضمون را فداى ظاهر كرده و در پى دروغگويى ها و ظاهرسازى ها است، فايق آمد و پيروزى فيلم «كلاس» در تصاحب نخل طلا را مى توان از اين ديدگاه معنا و تفسير كرد.
از طرف ديگر حسن «كلاس» اين است كه در ترسيم ماجراهاى خود از دانش آموزان و معلمان حقيقى سود جسته و در نتيجه فضايى واقعى تر يافته و يك تظاهر و كار نمايشى صرف نيست، بلكه وجود يك مدرسه حقيقى و نفس شاگرد و معلم را مى توان در آن حس كرد تا اين فيلم به ژانرهاى معناگرا و اجتماعى سوق يابد و از آن قبيل شود. «كلاس» هرچه باشد و از هر ديدگاهى به آن نگريسته شود، يك موقعيت عالى براى سينماى فرانسه است، زيرا ۲۱ سال بود كه برنده جايزه نخست اين جشنواره نشده و به واقع ميزبان از اول شدن در فستيوال خانگى بازمانده بود. آخرين كار سينماى فرانسه كه برنده نخل طلاى كن شده بود، فيلم پرسر و صداى سال ۱۹۸۷ برتران تاوريفر به نام «زير تابش خورشيد شيطان» بود و از آن پس آثار متعدد سينماى فرانسه به رغم درخشش هاى گاه به گاه همواره جايزه نخست را به كارهاى ساير كشورها سپرده و خود در سايه زيسته بودند.

محمدرضا لطفى ۲۸ تيرماه امسال به همراه گروه همنوازان شيدا در فستيوال تيرگان كانادا حضور پيدا مى كند.

فست فود و نوشابه هاى گازدار رشد کودکان را مختل مى کند‌

انتقام خونين از مرد رمال

قربانى جنايت اسماعيل - ۵۰ ساله - نام داشت كه به تنهايى در خانه زندگى مى كرد. يك مرد همسايه ن به كارآگاهان گفت: ساعتى قبل دو پسربچه براى برداشتن توپ فوتبال وارد حياط خانه مقتول شدند كه به محض ورود با جسد غرق در خون روبه رو شدند. با سر و صداى آنها ما هم متوجه ماجرا شده و موضوع را به پليس اطلاع داديم. پزشك جنايى نيز پس از معاينه جسد اعلام كرد قربانى ماجرا در حالى با ضربه هاى كارد به قتل رسيده كه حدود سه روز از مرگش مى گذرد. كارآگاهان همچنين در بازرسى خانه قديمى با وسايل مربوط به رمالى مواجه شدند كه نشان مى داد مقتول، رمال بوده است. پس از بررسى هاى صورت گرفته و انتقال جسد به پزشكى قانونى تحقيقات پليسى براى كشف راز جنايت آغاز شد. مأموران در تحقيق از همسايگان پى بردند مرد تنها، در خانه اش فالگيرى و رمالى مى كرده است. به همين خاطر هم هر روز زنان و دختران زيادى به خانه اش رفت و آمد داشتند. با شناسايى چند تن از مراجعان، تحقيقات در اين زمينه متمركز شد. اما آنها منكر هرگونه اطلاعى از ماجراى قتل شدند. سرهنگ مختارى فرد - رئيس پليس آگاهى استان خوزستان ـ در اين باره اظهار داشت:

با گذشت حدود شش ماه از جنايت مأموران پس از بررسى سوابق اهالى محل به دو پسر شرور به نام هاى امين و ناصر مشكوك شدند. بنابراين از آن جا كه مظنونان روز حادثه در حوالى خانه مقتول ديده شده بودند از سوى كارآگاهان تحت تعقيب قرار گرفتند. اين در حالى بود كه دو پسر شرور به اتهام فيلمبردارى از خوابگاه دختران دانشجو فرارى بودند. سرانجام با رديابى هاى صورت گرفته دو متهم در مخفيگاهشان دستگير شدند. آنها پس از انتقال به اداره آگاهى ابتدا منكر اطلاع از قتل مرد رمال شدند، اما در ادامه لب به اعتراف گشوده و جزئيات قتل را فاش كردند. «امين» يكى از متهمان در اين باره به مأموران گفت: چند روز قبل متوجه تغيير رفتار خواهرم شدم او خيلى گوشه گير و افسرده شده بود. وقتى علت را پرسيدم خواهرم با زبان بى زبانى به من گفت: چندى قبل كه براى حل يك مشكل خانوادگى به خانه مرد رمال مراجعه كرده بود از سوى اسماعيل مورد آزار و اذيت قرار گرفته بود. با اطلاع از اين موضوع تصميم به قتل مرد رمال گرفتم. به همين خاطر نيمه هاى شب، همراه دوستم وارد خانه مرد تنها شده و با كارد او را كشتيم. با اعتراف هاى متهمان بازپرس پرونده آنها را با قرار قانونى روانه زندان كرد.

10 فرمان پير شدن !

استرس بيش از اندازه‌ ‌
از زمان غارنشين ها به بعد، رفته رفته استرس در انسان ها افزايش پيدا کرد. همانطور که مطلع هستيد استرس، واکنش سيستم ايمنى بدن را کاهش مى دهد، ريسک ابتلا به بيمارى هاى قلبى را افزايش داده و به طور کلى احساس نا خوشايندى در ما ايجاد مى کند. دکتر "اليسا اپل" استاد روانپزشکى دانشگاه کاليفرنيا واقع در سانفرانسيسکو ثابت کرده است که استرس بيش از اندازه برروى تک تک سلول ها تاثير سوء مى گذارد و باعث مى شود پيش از اينکه سلول ها به رشد کامل برسند، پير شوند. اين امر تا حد بسيار زيادى سيستم ايمنى بدن را مورد حمله قرار داده و منجر به تضعيف آن مى شود. به عنوان مثال مادرانى که فزرندانشان به نحوى دچار بيمارى هستند، تحت فشار بيش از حدى قرار مى گيرند. پيرى زودرس يک مشخصه کاملا بديهى در اين دست افراد مى باشد. راه حل چيست؟ دکتر اپل اظهار مى دارد که : "پيش از هر چيز بايد اين مشکل را قبول کنيد و علائم آنرا با خود تحليل و بررسى نماييد. تپش قلب، و تعرق از نمونه هاى بارز اين بيمارى هستند. يک راه حل آنى و مفيد نفس عميق است. از نظر پزشکى اين نوع نفس، "تنفس ديافراگمي" ناميده مى شود. اما راه حل مشکل تر و زمان بر اين است که در برنامه خود وقتى را به انجام کارهايى اختصاص دهيد که استرس شما را کاهش مى دهند.‌ ‌
مصرف الکل‌ ‌
شکى وجود ندارد که مصرف الکل ارتباط مستقيمى با افزايش استرس دارد. سعى کنيد از مصرف الکل خوددارى کنيد. در غير اينصورت ريسک ابتلا به بيمارى هايى نظير سکته، سرطان کليه، حنجره و سينه در فرد افزايش پيدا مى کند.‌ ‌
تحرک بسيار کم
دکتر "ويليلام جى ايوان" استاد تغذيه، پيرى زودرس، و فيزويولوژى در دانشگاه علوم پزشکى آرکانزاس معتقد است که: "کم تحرکى يکى از مشکلاتى است که بيشتر انسان ها به آن مبتلا هستند. حتى افزايش ميزان کمى فعاليت مى تواند عمر شما را طولانى تر کند، از اضافه وزنى جلوگيرى مى کند، استرس ا کاهش داده و در برخى موارد از ابتلا به آلزايمر نيز جلوگيرى مى کند. دکتر ايوان در ادامه سخنان خود اظهار مى دارد که : "فقط بايد تصميم بگيريد که کمى فعال تر از گذشته باشيد. مى توانيد ماشين خود را کمى دور تر از محل کار پارک کنيد و به جاى استفاده از آسانسور از راه پله بالا رويد. زمانى که به انجام اين کارها عادت کرديد، آنگاه مى توانيد نرمش و ورزش را شروع کنيد و طبق دستور سازمان کنترل بيمارى هاى فراگير برنامه خود را دنبال کنيد. اين سازمان به تمام افراد پيشنهاد مى کند تا درحدود 30 دقيقه (و يا بيشتر) در طول روز پياده روى کند.‌ ‌
مصرف بيش از اندازه چربى هاى اشباع شده‌ ‌
چربى هاى اشباع شده که در گوشت قرمز، گوشت مرغ، شير، و کره به وفور يافت مى شوند مى توانند ميزان کلسترول "بد" و به طور کلى کلسترول نهايى خون را افزايش داده و شما را مستقيما به سمت بيمارى هاى قلبى هدايت کنند. از رژيم هاى غذايى تک اشباعى نظير روغن زيتون، و بادام زميني؛ و همچنين انواع غير اشباع شده آن مانند روغن هاى گياهى و ذرت استفاده کنيد. دکتر ايوان اينطور مى گويد که " هر چند با استفاده از رژيم و شيوه غذاى مديترانه اى ممکن است وزن شما کاهش پيدا نکند، اما حداقل سلامت بدن تضمين خواهد شد." بر طبق دستورالعمل هاى غذايى که از سوى سازمان تغذيه امريکا منتشر شده است، افراد بايد ميزان مصرف چربى هاى اشباع شده خود در طول يک روز را به رقمى در حدود 10 در صد و يا پايين تر از آن برسانند.‌ ‌
سيگار کشيدن‌ ‌
بيش از 5/1 درصد بزرگسالان آمريکا که برابر با 46 ميليون نفر مى شود، هنوز به استعمال سيگار عادت دارند. به جاى کشيدن سيگار مى توانيد از قرص هاى نيکوتين دار که امروه به عنوان جابگزين مناسبى براى سيگار به شمار مى روند، استفاده کنيد، با اين کار ريسک ابتلا به سرطان و پيرى زودرس را تا حد بسيار زيادى کاهش داده ايد. در بررسى 123 مطالعه مختلف که در سال 2004 منتشر شد، افرادى که براى ترک سيگار از آدامس هاى نيکوتين دار و ساير جايگزين ها استفاده مى کردند، خيلى راحت تر از افرادى که فقط با اتکا به اراده، قصد ترک سيگار را داشتند، موفق شدند.‌ ‌
تنفس هواى آلوده‌ ‌
تنفس هواى آلوده منجر به سرفه، سوزش چشم ها، آسم و ساير بيمارى هاى تنفسى مى شود. گفتنش آسان است؛ اما سعى کنيد تا جايى که امکان دارد در روزهايى که آلودگى هوا بالاى حد هشدار دهنده مى رسد، از خانه خارج نشويد.‌ ‌
قرار گرفتن بيش از اندازه در نور خورشيد‌ ‌
هر ساله بيش از يک ميليون آمريکايى متوجه مى شوند که مبتلا به سرطان پوست شده اند. در حدود 55000 نفر نيز مبتلا به حادترين حالت اين بيمارى يعنى همان "ملانوما" شده و به کام مرگ فرو مى روند. مى بايست تا آنجايى که مى توانيد از قرار گرفتن در زير نور مستقيم آفتاب پرهيز کنيد و از کرم هاى ضد آفتابى با درجه مقاومت حداقل 15 استفاده کنيد. با اين کار هم از ابتلا به سرطان پوست جلوگرى مى کنيد و هم بروز چين و چروک پوست.‌ ‌
کم خوابى‌ ‌
در زمان هاى قديم کم خوابى نوعى علامت افتخار به شمار مى رفت، اما امروزه همه مى دانند که کمبود خواب سبب بروز چاقي، ديابت، فشار خون، و مشکلات حافظه مى شود. اين علائم حتى در جوانان و نوجوانان نيز قابل مشاهده است. "رونالد کلاتس" رييس آکادمى داروى هاى ضد پيرى شيکاگو معتقد است که: " اتاق خواب خود را پاک سازى کنيد تا تبديل به بهترين مکان براى خوابيدن شود، تلويزيون و ساير وسايلى که به نحوى حواس شما را پرت مى کنند، از آنجا دور نگه داريد. از پرده هايى استفاده کنيد که اندکى تيره تر هستند تا نور اتاق کم شده و تاريک تر شود.‌ ‌
اضافه وزن‌ ‌
چاقى بيش از اندازه خطر بيمارى هاى قلبي، ديابت، و حتى سرطان را افزايش مى دهد. اين امر در حالى است که64 در صد از آمريکايى ها دچار اضافه وزن هستند. محققان معتقدند که توانايى در حفظ رژيم غذايي، خيلى مهمتر از نوع رژيم است. دانشمندان چندين رژيم غذايى مختلف را مورد بررسى قرار دارند و نتيجه تحقيقات خود را در ژورنال سازمان تغذيه آمريکا به چاپ رساندند. پژوهش هاى آنها حاکى از اين امر بود که در ميان افرادى که رژيم گرفته بودند آنهايى موفق به کاهش وزن شدند که بيشترين زمان ممکن، رژيم را رعايت کرده بودند. بنابراين رمز موفقيت اين است که: رژيمى انتخاب کنيد که مطابق با شيوه زندگيتان بوده و احتمال حفظ آن بيشتر باشد.‌ ‌
مصرف شکر فراوان‌ ‌
مصرف شکر به طور بى رويه، باعث بروز چاقى و احتمالا بيمارى هاى قلبى مى شود. متخصصان تغذيه پيشنهاد مى کنند در يک رژيم غذايى 2200 کالري، مى بايست ميزان مصرف " افزودنى هاى شيرين" که در اسنک ها و شيرينيجات به وفور يافت مى شود، به 12 قاشق چايخورى در طول روز کاهش پيدا کند. بر طبق اطلاعات دپارتمان کشاورزى امريکا در سال 2000 مصرف اين ماده در حدود 31 قاشق در روز براى هر فرد تخمين زده شده است. براى کاهش اين مقدار بايد از ميوه ها، و سبزيجات شيرين استفاده کنيد تا ميل شما به شيرينى نيز کاهش پيدا کند. برچسب روى محصولات مختلف غذايى را به دقت بررسى کنيد تا ميزان شکر مصرفى را به حداقل برسانيد. ‌ ‌ 
 

بی رازی در میان

نامم را نپرسید

نامی را نگفت

نامی نداشت

فقط

دستانم را ورق زد

سرودهای قلبم را گوش کرد

و بعد

در شامگاه ابری شهر

دور

در ایستگاهی متروکه

مرا به میمهانی پنهانی بوسه ها برد...

قطره قطره

چکیده در نهر

جریان های تهاجم روزانه

تو: رود

خوش صدا و متوالی

جاری به سوی ما: دریا...

پاسخ

دنباله ی "شاعر و شیطان" و  چکیده مطالب خواندنی هفته را در روز

پنج شنبه ۲۳/ ۳/۱۳۸۷  بخوانید.

دل هاتان به کوری دشمنان،

امید باران روز بهی باد

حکیم فردوسی در روایت عبرت آموز پادشاهی فریدون می فرماید:

ورا بُد جهان ساليان پانصد

نيفكند يك روز بنياد بد

چهان چون برو بر نماند اي پسر

تو نيز آز مپرست و اندُه مخر

و حافظ  هشدار مي دهد:

جايي كه تخت و مسند جم مي رود به باد

گر غم خوريم خوش نبود

به كه

مي خوريم!

درنگ امروز  به ساعت سنگ

در راستاي باستانيت عاطفه

با قطب نماي عشق!

اوليس نيستم من

سند باد و يا گيل گَمِش

خنياگر آرزوهاي دربدر مردمم

مرا دريابيد!

يك سند تاريخي ديگر گواه بر حقانيت نام درياي پارس

 ... و اما فرات از كشور ارمنستان در بخش ششم اقليم پنج سرچشمه مي گيرد... و منبع رود دجله نيز از چشمه است كه در بلاد ارمنستان واقع است و در سمت جنوب از موصل و آذربايجان و بغداد تا  واسط مي گذرد و سپس به شاخه هاي گوناگوني منشعب مي شود كه همه ي آن ها در درياچه ي بصره مي ريزد و سرانجام به درياي پارس (خليج فارس) منتهي مي شود.

صفحه 87 جلد نخست

مقدمه ابن خلدون، عبدالرحمن بن خلدون/ ترجمه محمد پروين گنابادي

(چاپ دوم)، مركز انتشارات علمي و فرهنگي، 1362

چاپ نخست 1336/ چاپ دوم 1362

شيطان و شاعر

بخش يكم

در شبي سياه كه شاعر ، راه گم كرده در برهوت بيابان، و دل شكسته از روزگار، راه به سوي فانوسي در دور دست راه مي سپرد؛ ناگهان تندري درگرفت و برقي درخشيد .

ابتدا خط هاي سكوت پيرامون خيس شدند و آنگاه بارشي سنگين بر بدن نحيف شاعر فرود آمد.

شاعر هراسان و بي سرپناه، دفتر سروده هايش را به سينه فشرد و گام ها را تندتر كرد.

دوباره خنجري آتشين، سينه سياه آسمان را خطي از شعله ها كشيد تا باران سياه با شدت بيشتري فرو ريزد...

شاعر در اين هنگام، بي هدف دويدن آغازيد: خيس و سرد و تشنه و گرسنه.

سر برگرداند. چرخيد تا سرپناهي بيابد.

انگار نيروي شعوري ناخودآگاه كه در راستاي غريزه ي زيستمندي عمل مي كرد؛ او را به سوي نقطه  نامعلوي از حيات مي راند.

رفت و گريخت تا رسيد به نقطه اي بي بيابان.

زير سايبان صخره اي بود، رو به درياي آشفته كه امواج را به صورت سپهر مي كوبيد. تلخ و خشك نجوا كرد:

-       كه هستم من؟ كجايم؟

دريا هم چنان مي غريد. دوبيابان  پيوسته به هم به لايتناي دور مي پيوستند.

بار دگر پرسيد:

- كجايي تو؟

ناگهان پاسخي تمسخرآميز او  را تكان داد. لحن صدا فرق داشت. انگار دهاني به پوزخند، او را به بازي مي گرفت.

-        تو در حريمي امن هستي اي شاعر! در قلمروي قدرت... خوش آمدي اي برادر ديرينه!

از داستان بلندِ   شاعر و شيطان / هاشم حسيني

ادامه دارد...

ايرانيان از چشم بيگانگان

در زمان خشايارشاه، پيوندهاي فرهنگي ايران و يونان گسترش يافت.

تاريخنگاران و دانشمندان يونان به مصر و بابل و ايران سفر كردند و دانش و يافته هاي بسياري از تاريخ و باورها و دانش هاي خاور به دست آوردند. در چنين روزگاري است كه هرودوت  تاريخ خود را نوشت و  دموكريت اگر با دانشمندان بابل در تماس نمي بود، شايد فرضيه اتمي خود را مطرح نمي ساخت.

گيرشمن

خوردن شيريني و شكر كه ايرانيان سخت شيفته ي آنند، از رسم هاي رايج باستاني آن هاست. زيرا از ميان كارهاي پر خير و بركتي كه با جشن نوروز پيوند دارد ؛ يكي هم كشف نيشكر است كه به جمشيد نسبت داده و  و گفته اند كه او فرمان داد تا شيره ي نيشكر را بيرون آورند و از آن شربت و سپس شكر بسازند.

آبراهام جكسِن، خاور شناس آمريكايي

يك داستان كوتاه

از راهي مي گذشتم

سنگي بود و پيرمردي

...

بازگشتم

سنگ بود هنوز هزارساله

با پرنده اي خندان  روييده بر آن

اما

از پيرمرد

چيزي باقي نبود...

و روز را

حتا شبانه

با  گلخندی به آیینه چراغانی کن...

*

تو انتها و آغاز

هفته ای...

*

پاهای تو قلم های سرنوشت

که بر  سطرهای نانوشته ی راه

سفرنامه ی تازه ای را برای نامدگان می نویسند...

*

بنگر!

پنجره ها

همه نورانی

چشمان توست به تماشا

چون.

آن که ایستاده

کسی نیست

جز تو

*

در

روشنای روز

آن شبح آشنا که دست تکان می دهد

غریبه ای است

که نام تو را

از بر است...

*

شب

روز

تو

او

این

آن

*

این جا

آن کجا آباد

هیچ

اگر تو

نباشی...

امروز را تو بیاغاز

روز ها را تو معنا ده

گل یا سنگ

چیزی از زیبایی  نمی کاهد

شنبه یا شبنم

فرقی نمی کند

وقتی که تو برگه های تقویم درونت را تنظیم کرده ای...

تو سرآغاز همه چیزی

بوده ها را

تو

نامی

دوباره

ببخشا...

*

در زیر (روز پنج شنبه ۹/۳/۱۳۸۷) گزینه ی خبرهای هفته ی گذشته را

بخوان

پدری که دخترش را کشت

گرانی بر سر سفره ی مردم

کریس دی برگ و

برنده ی جایزه ی نوبل  در تهران

پیام های مردمی

کودکان خیابانی

انگلیس و جاسوسی زندگی شهروندانش

و...

  در خبرهای آخر هفته

اما نخست یک سخن حکیمانه

آيا وظيفه ي انساني خود در برابر داده ها و داشته هاي مادرطبيعت را به خوبي ادا مي كنيم؟

مسبب آلودگي هاي زيست بوم چه كسانند؟

آيا آقايان سيگاري (خانم هاي سيگاري با شخصيت، تر عمل كرده اند) مي دانند نقش مخرب آن ها در ريختن ته سيگار و خاكستر و پاكت هاي سيگارهايشان تا چه حد هولناك است؟

 در خيابان كه هستيد نگاهي به دور وبر خود بيندازيد.

چند دريچه ي آگاهي:

جوانان داناي دانش پذير / سزد  گر  نشينند بر جاي پير

(فردوسي) 

با طبيعت همان گونه كه شايسته شكوه و زيبايي آن است رفتار كنيد.

(لينه)

فهميدن هميشه بهتر از آموختن است.

(گوستاو لوبون)

مجال عیش فرصت دان به فیروزی و بهروزی (حافظ)

*

چنین گفت زرتشت:

- پندار نیک / گفتار نیک / کردار نیک

- کار خوبی که برای دیگران انجام می دهید، وظیفه و تکلیف نیست بلکه یک نوع لذت است؛ زیرا به سلامت و بشاشت خاطر شما می افزاید. (زرتشت)

 - سریع و بدون اما و اگر و تبصره و ماده! بگو ببینم اگر یک میلیون دلار حلال از جایی یک مرتبه به دستت می رسید، با آن چکار می کردی؟

و من پاسخی از سر یقین به او دادم:

- چون این گنج ناگهان، حاصل کوشش های خودم نیست؛ با آن در چند روستا که می شناسم حمام های مجهز برای کودکان می ساختم و در چند شهر، کتابخانه های مردمی... تا جوانان در آن جا  به راحتی و رایگان، کتاب ها وروزنامه های مورد علاقه اشان (ورزشی/هنری/محلی...) را بخوانند و فیلم های انتخابیشان را آزادانه تماشا کنند...

راستی شما چی؟

اگر یک میلیون دلار حلال از جایی یک مرتبه به دستتان می رسید، با آن چکار می کردید؟

به خیابان

این دشت های مشوش بیابان

برگه های ناشناخته ی عابر را ورق می زنم

تا خود را بیابم

ترا

و بعد

بر یک نیمکت تنهایی

در میدان شهر

ستاره هایی را که چیده ام

در دستان ناپیدایت بچینم...

هر روز

خورشیدها می دمد

شادان

امیدها را

شکوفا***

*

چند دریچه رو به روشنایی:

خداوندا در توفیق بگشای

نظامی را ره تحقیق بنمای

دلی ده کو یقینت را بشاید

زبانی کافرینت را سراید

مده ناخوب را بر خاطرم راه

بدار از ناپسندم دست کوتاه

*

هنر می تواند بشر را از آشفتگی برهاند. (آرتور مِلِر)

*

*

عيب است بزرگ بركشيدن خود را

 و ز جمله ي خلق برگزيدن خود را

از مردمك چشم ببايد آموخت

ديدن همه كس را و نديدن خود را (خواجه عبدلله انصاري)

*

هر قدر تمدن يك ملت عاليتر، محدوديت عقايد در آن كمتر (دكتر تقي اراني)

يك)

آري امروز دوم خرداد است: تجلي اراده ي ايراني در گذار از حصارها، فقر سازمان داده شده و تركاندن حباب هاي قدرت تماميت خواه... باش تا صبح دولتش بدمد ...

دو)

اين تن زيبا و توانمند را دريابيد. نجاتش دهيد از اين همه زگيل سنت هاي دست و پاگير، تعفن واماندگي  و موريانه هاي ترس... توهم و ترديد...

آهاي با شمايانم، كشورمان ايران را مي گويم!

سه)

هجوم به درون قطار، زير پا گذاشتن آدميت بود و نفرين به سيلاب روزمرگي زندگي تكراري كه "فرد" را در خود مچاله مي كرد...

در يكي از واگن هاي مترو، دو مرد سر پا بودند، تابلوهاي خستگي و سيزيف هاي گمنام هزاره ي سوم  كه هر روز سنگ هاي مسئوليت هاي خانوادگي را زير شلاق هاي نوين برده داري به بالاي قله ي "پوچ" مي بردند و روز ديگر به تكرار..

تقلايي خجالت بار، در تلاش معاش... كه زنده بماني اما توانايي حضور انساني در عرصه زندگي را نداشته باشي.

"مترو" به ايستگاه پاياني كه رسيد، همان ها كه براي سوار شدن "هل چپان " كرده بودند، يك مرتبه از سرِ جاهاشان خيز برداشتند رو به در...

عجب مسابقه اي تماشايي راه انداخته اند بالا نشينان!

چهار)

استاد تازه به دوران رسيده اي را مي شناسم كه ديپلم را با تقلب و سفارش و تهديد گرفت و بعد "تحصيلات عاليه" را با افتخار و هيچ گونه زحمتي در ايام مديريت با بهترين نمرات به پايان رساند، سال هاست جزوه و دهان و حرف ها وشعار ها و باورهايش كفك زده، اما هم چنان بر اريكه ي قدرت پيش مي تازد...

 و او حالا زمين بازي مي كند و روياي زندگي در كشوري ديگر را در سر مي پروراند...

پنج)

راستي چه كساني مسئول مسافرت هم وطنان ما به كشورهاي ديگرند؟

كجاي دنيا زيبايي هاي كوير و دشت هاي شعر گونه ي بختياري و آبشارهاي باستانيت شوشتر و گلاب كاشان و درياي سبز شمال و...و...و... دارد؟

انگار شماري از مديران نابغه ي داخلي نمايندگي هاي فعال كشورهاي خارجه هستند در جهت: فراري دان، دين گريزي، ازخود بيگانگي، واردات  اجناس بنجل/ صادرات باكرگي و سترون سازي امكانات...

شش)

شب شد.

زن به بستر رفت: برهنه و سپيد.

بيدار.

و مرد سرِ پا ايستاد: يخ زده و بي حركت، كنار قاب سياه پنجره در انتظار...

تمام ستاره ها در چشمان مرد به خواب رفتند...

هفت)

دوستي مي گفت: مگه تو بختياري نيستي؟ چرا عيوب ما را آشكار مي كني؟

-         چرا نباشم؟ چون دوست دارم، انتقاد مي كنم. بايد هرچه زودتر فرهنگ خزه زده ي اين ايل بزرگ را به واكاوي و چالش نشست.

بغض صداي آقا بهمن نصير:"مسعود بختياري" در دالان هاي دلك مي پيچد:

گلي جون پَه چه وُ ويد؟

...

اين كالبد روزي توانمند فرهنگ  بختياري ، حال سنگي شده ، زيرش همه عقرب و مار هاي خوش خط  وخال  تا رندان معركه انداز از باورمندان متعصب بختياري 100 سال ديگر به اندازه ثروت به يغما رفته ي نفت سواري بگيرند...

يادداشت هاي مستند من در آينده، شاهد اين ادعاهايند.

دوستان عزيز، در هزارتوي  افتخار هاي گذشته گم نشويد.

اي جونوم به قربون آدم بي غرض!

 با حلوا حلوا گفتن دهن شيرين نيبو!

تا زنده بيدوم نداديم يه نون سُده (سوخته)

حَلا كه مُردوم

ئيني (مي گذاري) خطير(توشمال) جفته!

هشت) 

All Iranian citizens seek peace/ love and free communications with

other inhabitants of this fragile Global Village…

نه) 

I remained in the ruins

For my friends

Gone

With the dreams

Far, far beyond the horizons…

To return as the Sparrows to my heart…

ده)

دستانش را به او داد

همانگاه كه

پرنده ي قلبش

بر بامي دور

داشت

مي نشست..

 ****

پايان هفته ي گيرا و سبزي در خلوت ايراني خود داشته باشيد!

Have a green glamorous week- end in your IRANIAN Cozy Privacy!

 سرود بنديان در بلاد محروسه‏ي قديسان

اي فروافتاده در چمبره‏ي تقدير!

اي درمانده! اي محروم! بپا خيز!

بشنو خشم سرود صخره‏هاي سكوت

تپش آوندهاي زندگي در دل آوارهاي مرگ …

اي از راه مانده گم!

هرگز مگو كه ناتوانم و نمي‏دانم

دستان توست كه رقم ‏مي‏زند

سرنوشت كارخانه و كشت و كار 

مگذار سر برخاك شكست سرد!

بشكف درون خود! بروي!

بالا بگير بلند!

بگذار به بار بنشيند

اين شاخه‏هاي مشتانت!

اي محروم، بيچاره‏ي برهنه تن!

با اهتزاز پرچم سر

راه را برو به پيش!

منشين خموش و تلخ!

سگها در چشمان ترسوهاست كه ‏مي‏خوانند

بيرق سپيد تسليم و ترس

موشان ‏مي‏جوند انگشتان مردگان

جوجكان بر دانه‏هاي چشمان افتادگان‏ست كه نوك ‏مي‏زنند لجوج!

اي راه گم كرده!

بدينسوي!

اي تشنه، ژنده‏پوش، بيچاره!

دستان شما: كليدهاي گمشده‏ي هزار گنج!

ººº