دوشم گذر افتاد به ویرانه ی توس...
یک)
اگر در روزگار شفاف مشروطه طلبی, آزادیخواهان بی خانمان جان را هبه ی بدست آوردن قانون می کردند و بی دریغ برای ایران آزاد و سربلند ایثارها می کردند, چراغ دلشان در این سرا می سوخت.
و اگر آنان که مأل اندیش تر بودند و در فرار از ظلم استبداد به سفارت های "یوروپ" در تهران روی می نهادند و "بست " می نشستند تا جان به سلامت در برند, دهکده ی دنیا تا این حد کوچک و هزارتوی آن پر از سراب و سودا نبود...
و اما اکنون در این راستا, حکایت اندیشمندان فناور و ادیب و هنرمند ماست که در خیل های چند میلیون شهره ی آفاقند و "بست" نشسته ی کنج رنج غربت.
هدایت و غلامحسین ساعدی و سهراب شهیدثالث و بسیار نام , دق مرگ شده های مام وطن هستند در دامن باختر بی خیر... چه به روز سید ابراهیم بیاید و گنجی و دیگران, خدا به خیر بگرداند...
از یاد نبریم که فرنگ هزار رنگ, بیشتر بازیچه می خواهد تا بازیگر.
امید آن که رهیری کنونی کشور سبی سازد تا یاران ما به سلامت به سرزمین هزاره های افتخار باز آیند و مارا برهانند از ننگ ملامت...
دو)
خیام اگر زباده مستی خوش باش...
امروز و فردا, یادمان حضور همیشه ی رند راهنمای عاشقان هوشیار, خیام است.
او چه می گوید؟
گوش دار:
دوشم گذر افتاد به ویرانه ی توس / جغدی دیدم به جای طاووس
گفتم: " چه خبر داری از این ویرانه؟" / گفتا :خبر این است:
که افسوس... افسوس...:
در گفته ها و زبانزدها
Aphorisms & Proverbs
- این همه تضاد و اختلاف در عالم هستی ( مانند مرگ و زندگی/ سرما و گرما / لیل ونها...) برای تکامل آفریده شده اند.
ابن سینا
- ای دوست این کتاب نیست, انسانی است که به آن دست می زنی.
والت ویتمن
- بیا تا جهان را به بد نسپریم / به کوشش همه دست نیکی بریم
نباشد همی نیک و بد پایدار / همان به که نیکی بود یادگار
جهان ماندگار است و ما رفتنی / به گیتی نماند به جز گفتنی
فردوسی
- عشق را یا مال باید یا صبوری یا سفر...
سعدی
- وقتی همه ما به یک نوع می اندیشیم, هیچ یک از ما نمی اندیشد!
والتر لیمپن
فال حافظ
این فال به نیت آقا رضا ست ( قاصدک غمگین) که در بلاد گابریل گارسیا مارکز دغدغه ی میهن را دارد و وسوسه ی پدر شدن!
ببه جان! پدر شدن خیلی ساده است! چند ثانیه بیشتر طول نمی کشد! اما پدر بودن و کامیاب ماندن ؟
مادر خدابیامرز من همیشه می گفت: سگ باشی پدر یا مادر نباشی... زیرا همیشه در هراس عشقی یک سویه می سوزی و می سازی....
ببین دلدار چه پیامی فرستاده:
هواخواه توام جانا و می دانم که می دانی / که هم نادیده می بینی و هم ننوشته می خوانی
...
ملول از همرهان بودن طریق کاردانی نیست / بکش دشواری منزل به یاد عهد آسانی
خیال چنبر زلفش فریبت می دهد حافظ / نگر تا حلقه ی اقبال ناممکن نجنبانی
رفته تا شبی باشکوه را آغاز کنی... در آن بلندا ایستاده و غرق تماشای دریای زیر پایتان هستید که بانویی موءدب و محجوب به نام آناکارنینا که همان شب اتفاقآ وارد ۳۰ سالگی می شود خرامان خرامان از کنار شما می گذرد و هم چنان که عطر لیموزار آغوشش را بر شما پخش می کند می گوید....
